Non food is een band die de oorsprong heeft in een kelder ergens in het pittoreske Keunedarp (te vinden op de landkaart onder Holten) Heite en John kenden elkaar van de skivakanties ergens in Oostenrijk waar John menig vrouw met zijn gitaar een warm hart heeft weten te bezorgen.
Heite zat ondertussen thuis in de kelder met een paar stokken op een drumstel te rammen om toch ook enigszins John te kunnen ondersteunen tijdens zijn welverdienende optredens. Dit geheel samen klonk toch niet als een vloeiende melodie omdat het drumstel van Heite natuurlijk harder ging dan de tedere en liefdevolle akkoorden van John.
Om dit enigszins in het gareel te krijgen werd Bjorn ingeroepen om in de kelder met een Behringer mengpaneel wat meer dynamiek in dit geheel te brengen. Met een galm apparaat onder op het krukje werd van dit geheel al iets gevormd wat op een bandje leek. Weliswaar was het nog maar een Duo maar het ging toch al ergens op lijken.
Nadat menig nummer van Nick en Simon en Skik werden gespeeld begon het bij Heite toch ook te kriebelen om wat meer dan alleen een Kick en een Snare uit zijn handen te laten komen. De nummers van Nick en Simon hadden inspiratie gebracht. De gitaar werd uit de kast gehaald en de lessen hadden al snel tot resultaat dat er een 2e Nick en Simon waren geboren in Keunedarp.
Maar met alleen 2 gitaren ben je er niet. John met zijn zachte en zwoele stem had het gevoel dat er meer uit te halen was dan alleen Nick en Simon. Zo werden er ook nummers van Kidrock (de toen tijdelijke hit) gespeeld en John moest met zijn stem wat anders doen dan Deutsche slagers en N&S.
Ondertussen werd via marktplaats en Ebay druk gezocht naar versterking van de band. Via ingewijde bronnen uit Keunedarp werd vernomen dat er een Top-Drummer was vrij gekomen en deze werd dan ook vrij snel gecontracteerd. Frank kwam regelmaat brengen in het steeds verder groeiende bandje. Steeds werd er nog verder gezocht naar meer versterking.
Auditie na auditie volgde en het leek wel op een soort So You Wanna Be A Popstar. Van Basgitarist tot zangeres. Menig kandidaat kwam langs in de nieuwe oefenruimte ergens bij een wereldberoemde vleesfabriek uit Keunedarp. Boven de frisse lucht van de wasdames werd menig kandidaat onder het genot van een biertje gekeurd en beoordeeld op zijn of haar kunnen. Met een lokale kassadame was er even een toetsenist bij de band. Wat ervoor zorgde dat er nieuwe nummers werden toegevoegd aan het repertoire. Helaas kon deze topkwaliteit niet behouden worden bij de band zoals dat vaker gaat in de artiestenwereld. En zo was de band weer hard op zoek naar versterking. Met menig zoekwerk werd er ergens uit Keunedarp een basgitarist gevonden die lang verscholen bleef achter zijn rasta kapsel en zonnebril. Ondertussen zijn we er achter dat hij Ruben heet maar of dit nou zijn schuilnaam is of zijn echte naam dat zal een lang bewaard geheim blijven.
Langzamerhand werd duidelijk dat de meerderheid van de band toch een zwak voor wat ruigere en hardere muziek had dan het Ronan Keating gehalte waar ze ondertussen beland waren. John vond dit nog niet helemaal de goede weg omdat dit toch de vrouwen afschrikt en het ten koste zou gaan. Alleen had ie nog niet gehoord van het fenomeen Brommers Kiek'n. Na dat de band hierover een avond vergaderd had onder het genot van een ijskoud biertje werd toch besloten om het repertoire iets aan te passen. Gelukkig hoefde dit niet vanaf een nulpunt te komen want Ruben Aka Rast had al ervaring in menig Rock en Roll bandje. En was daar gezien zijn uiterlijk ook in blijven hangen. Hiermee hielp hij de band goed op weg en ontstond er de gedachte om het eerste echte grote optreden maar te gaan plannen.
Zo gezegd, zo gedaan. De Pot in de buurgemeenschap Maarkel werd volledig afgehuurd en de hele fanclub (inclusief echte Duitse Heidi's) werden ingevlogen, ingehuurd en dit leverde een middag op die geen één van de aanwezigen meer zal vergeten. Met gast optredens van Duitse toppers en een hoop Rock & Roll stonden zelfs aan het eind van de middag de 60+'ers te rocken alsof The Beatles herboren waren. Tijdens dit optreden gebeurde er iets onverwachts waar iedereen in de zaal stil van werd. De vrouw van Heite( Jaa die hebben echte rockers in 2009 ook gewoon) het podium om met een vierkant geheel in haar handen gehuld. Na een toespraak wat menig rockers hart deed kloppen werd er een single opname aangeboden bij Opperhoofd der Keunedarpse Muziek Edwin van Hoevelaak.
Voor dit bijzondere moment werd er week na week 2x in de week hard gerepeteerd en met de nodige optredens in de weekenden van Vriezenveen tot aan het Polman stadion in Almelo als hoogtepunt, kwam het eerste nummer: Deerntje Ik vin oe zo mooi uit de speakers geblazen in de oefenruimte. Na menig advies her en der ingewonnen te hebben bij de grote muzikanten uit de regio was het uiteindelijke resultaat klaar.
In de tussentijd had John als verrassing zijn creativiteit los gelaten en kwam geheel onverwacht met zijn 2e eigen nummer in echte Rockstijl. Deze werd in allerijl ingestudeerd om ook op te kunnen nemen tijdens de grote dag.
De voorbereidingen waren getroffen en de wagens geladen. Onderweg naar de studio werden de laatste details en akkoorden doorgenomen. Na eerst een echt Rock en Roll ontbijt te hebben genomen werd begonnen aan de opnames. Met van Hoevelaak en Van Beek achter het mengpaneel en de rest van band achter het dikke glas klonken de eerste akkoorden uit de speakers. Non Food was geboren!
--- This WebSite is made by Henk Wichers [henk@wichers.info] - 2009 ---
